Alguns o esperabamos dende un tempo, pero a meirande parte da xente colleunos por sorpresa o anuncio de primeiros de mes da desaparición de "A Nosa Terra".
Non ven a nada agora facer unha historia da publicación posta na rúa polas "Irmandades da Fala" ala a principios do seculo XX; coido que todos coñecemos mais ou menos esa historia recente; quen mais quen menos daqueles que no 77 estabamos relacionados co BN-PG, tanto na UPG como na AN-PG sabemos dos esforzos feitos por moita xente por ter un medio de comunicación propio na nosa lingua e achegado ao nacionalismo; non se ocultaba para nada a sua orixe e a sua postura; con aqueles primeiros números da sua segunda época descubrimos unha chea de chanchullos, posturas politicas oportunistas, denuncias que non terian eco de non ser polo semanario...ademais de ser un medio de comunicación moi aceptable para o que existia daquela e os poucos cuartos dispoñibles. "A Nosa Terra" tiña o seu lugar entre os gastos fixos de cada un de nós cada semana. Esperabamos cada sete días para saber as novas que nos ia deparar; para saber as convocatorias polo país adiante que en ela tiñan reflexo; era un mais de nós; formaba parte da nosa vida.
Pero xa ao pouco de sair de forma semanal empezamos a albiscar que podia haber problemas na sua continuidade; a publicidade éra escasa, caseque testimonial; as grandes empresas "galegas" non querian saber nada do semanario; os poucos anuncios que aparecian éran mais por simpatia que por outra cousa; ofrecer un semanario completamente en galego para a publicidade éra cousa de tolos; os subscriptores mantiñan as mais das veces con adiantos de cuartos o mantemento do xornal; ...e despois tamén os xuices meteron man ; si a esto lle engadimos a falla dunha imprensa propia e que o semanario daba tumbos cada pouco para poder sair a rúa, chagamos a conclusión de que so se poderia manter polo animo e a axuda de unhos poucos.
"A Nosa Terra" sempre foi vilipendiada dende todos os angulos: dende a dereita española mais reaccionaria; dende o pseudo-galeguismo centrista ou socialista, dende o nacionalismo posibilista daqueles anos...todos o calificaban de unha publicación partidista...como si os xornais que se publicaban e publican hoxe en día non o foran.
Pero o triste da sua desaparición,coido eu, é que os galegos non sexamos capaces de manter un medio de comunicación propio, para nós; non é de recibo botarlle a culpa ao PP da desaparición de "A Nosa Terra", que pode ter a sua parte; pero falamos de algo moi serio: si un movemento nacionalista como é o BNG, con unha base (grande ou cativa, non entremos en eso) xa non eleitoral, senon de opinión cara a sociedade, non é capaz de manter un medio de comunicación a él achegado...pois eso, que algo esta a fallar entre nós.
Hoxe non falamos de catro chalados que se botan a aventura de publicar un semanario cada sete días; falamos de un país que é incapaz de telo de seu; falamos de moitos "falabaratos" incapaces de gastarse 2 euros cada semana en un xornal dos nosos; mercamos "La Voz de Galicia", "Faro de Vigo" e calquera outro xornal todos os dias e rexeitamos facelo en algo que cada un de nós deberia ter como unha obriga; gustaranos ou non o contido; sempre fomos moi "tiquismiquis" co noso e non tanto co dos demais; por eso, si un país como Galiza non é capaz de ter "A Nosa Terra" cada semana na rúa que non me veñan con debates de renovación, con novos camiños do nacionalismo, con esquerdismos infantis ou calquera outra trapallada que so fan agochar algo que sempre criticamos dos demais: o autoodio do galego sobre o seu tamén se reflicte no nacionalismo; por eso non lle botemos as culpas os demais, botemoslla a nós mesmos, a todos sen exclusión porque todos somos responsabeis de que "A Nosa Terra" cada vez sexa menos nosa.
segunda-feira, 20 de setembro de 2010
sexta-feira, 17 de setembro de 2010
Sera certo?
Xa non lembro dende cando, pero é unha constante que se repite no tempo. Os demos da UPG, partido comunista marxista-leninista na teoria, algo menos na practica, ainda que internamente sigue a funcionar o centralismo democratico que Marx i Engels plantexaron no seculo XIX, e que Lenin levou a practica no XX.
Cecais sexan verbas que a moitos lles asustaron durante anos e anos de dictadura franquista e a outros, coa chegada da democracia burguesa,lles sigue a soar como cousa do diaño,como si os comunistas ainda levaran cola e foran vestidos de vermello e con cornos.
Pois a praxis de un partido comunista é a que é; o mesmo que a de outros partidos que se din "democraticos" e que escollen ós seus candidatos a DEDO, eso si,co beneplacito de banqueiros, empresarios,xornalistas,cregos, e demais calaña que impon o que debemos de ser, o que debemos pensar, o que debemos facer...incluso o que debemos soñar.
A imaxe que a UPG tén cara ó exterior é a de dez ou quince persoas sentadas arredor de unha mesa onde se decide o futuro do nacionalismo, o futuro do BNG, o futuro de Galicia, e incluso o futuro das xeneracións vindeiras....dez ou quince persoas en contubernio, en continua manipulación dos feitos e da realidade, en orquestrar campañas para rematar coa actual "democracia"; esas dez ou quince persoas maquinan dia si e dia tamén para desacreditar os seus compañeiros de organización, do partido; dez ou quince persoas que so se adican a eso:ao Partido, as vintecatro horas do día, sete dias a seman, 365 dias ao ano, viven por e para o Partido, non teñen outra cousa en mente...
Dende o ano 1977 so escoito que toda a culpa é da UPG. Sexa o que sexa a UPG é culpabel. Cando as cousas van ben dentro do nacionalismo galego, sempre é debido a persoas alleas a UPG; cando as cousas pintan mal,,,é cousa da UPG.
Non sei si hoxe os militantes da UPG serán entre 1.500 e 2.000. Sexa o número que sexa nunca tan poucos mandaron en tantos. Si 2000 militantes son capaces de arrastrar tras de si a toda unha organización frentista chea de partidos , correntes, e grupos sin filiación propia, de un movemento que tén como base eleitoral entre 100.000 e 150.000 persoas, algo haberá para que sexa de ese xeito.
A UPG, nunca negou nin renegou da sua ideoloxia marxista. Sempre se declarou comunista; pero antes que todo eso, tén unha definión por enriba dela: NACIONALISTA. e si foi quén de construir unha praxis que misture amba-las duas, non sei a que ven toda a merda que se lle bota enriba.
E quero deixalo claro: eu non son nin militante nin afiliado a UPG. E mais, unha vez abandonei o partido por propia vontade e outra mais fun expulsado del polas miñas actitudes e criticas. Pero eso non siñifica que solo teña puntos negativos, e mais despois de ver o que se está a mover no BNG.
Esta é a miña primeira entrada no blog. Tentarei mantelo ao día o maximo posible si é que podo. Tentarei traer aqueles temas que son punto de inflexion dentro do nacionalismo galego.Non son amigo de boas palabras, nin florituras literarias; non estou no meollo interno dos lideres do BNG; a miña postura é a postura da miña organización como simple afiliado do BNG, sen partido, sen corrente; teño a miña propia forma de pensar, de vivir e de opinar; tamén a de escribir; non entrarei nunca en porque emprego unha forma ortografica ou outra; escribo como eu mesmo aprendin, sen cursos, sen galego na escola.
Non serei complecente nin coa UPG nin con niguén cando sexa necesario; pero si serei inflexible con aqueles que dende dentro (ou fora) do BNG intentan destruilo por calquer forma. En eso serei contundente.
Cecais sexan verbas que a moitos lles asustaron durante anos e anos de dictadura franquista e a outros, coa chegada da democracia burguesa,lles sigue a soar como cousa do diaño,como si os comunistas ainda levaran cola e foran vestidos de vermello e con cornos.
Pois a praxis de un partido comunista é a que é; o mesmo que a de outros partidos que se din "democraticos" e que escollen ós seus candidatos a DEDO, eso si,co beneplacito de banqueiros, empresarios,xornalistas,cregos, e demais calaña que impon o que debemos de ser, o que debemos pensar, o que debemos facer...incluso o que debemos soñar.
A imaxe que a UPG tén cara ó exterior é a de dez ou quince persoas sentadas arredor de unha mesa onde se decide o futuro do nacionalismo, o futuro do BNG, o futuro de Galicia, e incluso o futuro das xeneracións vindeiras....dez ou quince persoas en contubernio, en continua manipulación dos feitos e da realidade, en orquestrar campañas para rematar coa actual "democracia"; esas dez ou quince persoas maquinan dia si e dia tamén para desacreditar os seus compañeiros de organización, do partido; dez ou quince persoas que so se adican a eso:ao Partido, as vintecatro horas do día, sete dias a seman, 365 dias ao ano, viven por e para o Partido, non teñen outra cousa en mente...
Dende o ano 1977 so escoito que toda a culpa é da UPG. Sexa o que sexa a UPG é culpabel. Cando as cousas van ben dentro do nacionalismo galego, sempre é debido a persoas alleas a UPG; cando as cousas pintan mal,,,é cousa da UPG.
Non sei si hoxe os militantes da UPG serán entre 1.500 e 2.000. Sexa o número que sexa nunca tan poucos mandaron en tantos. Si 2000 militantes son capaces de arrastrar tras de si a toda unha organización frentista chea de partidos , correntes, e grupos sin filiación propia, de un movemento que tén como base eleitoral entre 100.000 e 150.000 persoas, algo haberá para que sexa de ese xeito.
A UPG, nunca negou nin renegou da sua ideoloxia marxista. Sempre se declarou comunista; pero antes que todo eso, tén unha definión por enriba dela: NACIONALISTA. e si foi quén de construir unha praxis que misture amba-las duas, non sei a que ven toda a merda que se lle bota enriba.
E quero deixalo claro: eu non son nin militante nin afiliado a UPG. E mais, unha vez abandonei o partido por propia vontade e outra mais fun expulsado del polas miñas actitudes e criticas. Pero eso non siñifica que solo teña puntos negativos, e mais despois de ver o que se está a mover no BNG.
Esta é a miña primeira entrada no blog. Tentarei mantelo ao día o maximo posible si é que podo. Tentarei traer aqueles temas que son punto de inflexion dentro do nacionalismo galego.Non son amigo de boas palabras, nin florituras literarias; non estou no meollo interno dos lideres do BNG; a miña postura é a postura da miña organización como simple afiliado do BNG, sen partido, sen corrente; teño a miña propia forma de pensar, de vivir e de opinar; tamén a de escribir; non entrarei nunca en porque emprego unha forma ortografica ou outra; escribo como eu mesmo aprendin, sen cursos, sen galego na escola.
Non serei complecente nin coa UPG nin con niguén cando sexa necesario; pero si serei inflexible con aqueles que dende dentro (ou fora) do BNG intentan destruilo por calquer forma. En eso serei contundente.
Subscrever:
Mensagens (Atom)